Andrew’s World

Jen mi denove!
Hieraŭ mi revenis de la KEKSO-renkontiĝo, tio estis malgranda 3-taga renkontiĝo por gejunuloj kaj komencantoj de Esperanto en Germanio. La 8ª KEKSO okazis pasintsemajne en Dessau kaj la unuan fojon ĝi estis organizata kune kun porjunulara agogrupo Was bewegen e.V. Ni kune okupis la junulargastejon de Dessau en la "Waldkaterweg 11" — bedaŭrinde ni ne trovis iun arbaran virkaton tie. ;)

17 esperantistoj partoprenis, nome: André, Andreas, Bích Ngọc ("Bigi"), Cecilia, Helen, Hanne, Judit, Julia, Leo, Liesa, Sarah, Stephan, Susan, Tiên, Tina, Ursula kaj Uta.
Tiuj de ni, kiuj venis el Leipzig, prenis la trajnon vendrede ĉirkaŭ je la 14ª horo kaj alvenis ĉe la junulargastejo ĉirkaŭ 1½ horojn poste, kie ni jam estis bonvenataj de kelkaj homoj. Leo disdonis al ni la nomŝildojn kaj la ŝlosilojn por la ĉambro. Bedaŭrinde mia nomŝildo subite perdiĝis kaj mi devis mane skribi iun. En la ĉambro mi loĝis kune kun aliaj 7 personoj. Oni rakontis al mi, ke multe da homoj parolis dumnokte... almenaŭ Tina kaj Cecilia kaj Bigi. Mi ne rimarkis ion, bedaŭrinde.
Poste, ni faris prezentrondon kaj ludis tiun frenezan tasoludon. Kiam la homoj de Was bewegen alvenis, du ege strange vestitaj homoj (unu estis geja, rozkolora furo!) kaj faris improvizan teatraĵon kaj rakontis al ni desegnante monstran rakonton. Al mi plaĉis, fakte. ;) La homoj ankaŭ havis 3 rulseĝojn por montri al interesataj homoj kiel estas sidi en unu. Ĉiu provis ĝin kaj havis multe da plezuron fakte. Mi ankaŭ, kaj ne estis facile turni en la komenco.
Estis planita, ke la homoj de Was bewegen kuiru la vespermanĝon, kies konsistaĵoj alvenis ege malfrue en la vespero. Bedaŭrinde ne multe de tiuj homoj ŝatis labori en la kuirejo, sed ĉar ni ĉiuj ege malsatis, la KEKSO-partoprenantoj ĉefe kuiris ĝin. Estis paelja kaj gustis enorde, kvankam mi jam manĝis pli bone...
Do, je tiu tago ni tre malfrue enlitiĝis.

La matenmanĝo poste estis tre bone laŭ mi. Poste, ni organizis la Esperantajn kursojn. Liesa gvidis la kurson por la komencantoj, inter kiuj ankaŭ estis kelkaj novuloj de Was bewegen. Mi fakte planis gvidi la kurson por la progresantoj, sed rimarkis, ke mia nivelo estis iomete alta. Kaj ĉar la kurso de Liesa komenciĝas de nulo, estus kelkaj homoj en la mezo. Julia el Chemnitz volis gvidi kurson por la altniveluloj, sed Liesa kaj mi decidis ke ili (do, du homoj aŭ iom) verŝajne ne bezonus kurson, do ni proponis al Julia fari meznivelan kurson inter tiuj de mi kaj de Liesa. Ŝi ŝatis la ideon kaj ni realigis ĝin. Do, en mian kurson venis Tina, Ursula, Uta, Stephan kaj Helen kaj mi jam preparis materialon kaj ludojn por fari. Estis ne malbone.
Post tio, ni iris al la urbo Dessau por renkonti alian Esperantistan grupon, kiu pli malpli hazarde estis en Dessau: ni kune estis en iu restoracio, manĝis flamkukon kaj... fakte preskaŭ tute ne babilis kun ili. Poste, ni iris tra la urbo, kuŝis sur herbejo ie por manĝumi kaj ludi la homlupan ludon. Sekvis migrado tra la urbo kaj ni ankaŭ volis disdoni flugfoliojn pri nia lingvo, sed Dessau preskaŭ estis malplena tiutempe, haha! Do, preterpasante la Bauhaus, ni iris hejmen al la gastejo.
Tie ni kuiris por ĉiuj nudelojn kun saŭco. Estis sufiĉe bongustaj, fakte, laŭ mi. Manĝinte, Leo preparis la diskejon kaj faris salsakurson kun Liesa. Mi unue partoprenis, sed ĉar mi ege malsukcesis lerni eĉ la bazajn paŝojn, mi ĉesis. Tina konvinkis min kundanci denove, sed mi tre malŝatis ĝin tamen... mia kapo vere ekdoloris kaj mi sentis min tute stulta. Mi simple ne kapablas danci.

Dimanĉon ni devis paki kaj forlasi la ĉambron ĝis la 10ª horo. Ni ankaŭ matenmanĝis kaj denove faris kursojn. Tiu mia kurso estis eĉ pli bona, kaj mi tre ĝojis, ke Tina laŭdis ĝin. Ni babilis multe. Oni proponis al mi ankaŭ ĉe la Lingva Vespero fari tiajn ekzercojn.
La tagmanĝo tiam estis ege bongusta: kapsiketa viandaĵo senvianda. Do, tofuo aŭ io anstataŭigis la viandon kaj oni vere ne rimarkis tion. Tre bone farita!
Je la fino, la estroj de ambaŭ renkontiĝoj dankis al la gastoj kaj Leo eĉ havis malgrandajn donacojn por la helpantoj, inkluzive la kursgvidantoj. Sed ne nur li — ankaŭ ni havis donacon por Leo: kompleton por fari suŝion! :)
Tiam ni pakis ĉiujn aferojn kaj forlasis la junulargastejon irante al la stacidomon. Leo kunprenis kelkaj homoj aŭte al Leipzig. Ĝuste, al Leipzig! Ni planis fari malgrandan postrenkontiĝan renkontiĝeton en nia urbo. Aŭte kaj trajne ni alvenis tie post ĉirkaŭ 2 horoj kaj sidiĝis en la parko ĉirkaŭ la Cigna Lageto en Leipzig, kie ni provis (malsukcese) formanĝi la reston de niaj dolĉaĵoj, ludis la homlupan ludon denove kaj babilis iomete... almenaŭ eble duonon de la tuta partoprenantaro faris tion.
Jen finis la 8ª KEKSO kaj ni ĉiuj revenis hejmen kun malsanaj stomakoj. ;)

Ni jam pripensis pri la sekvonta KEKSO... la ideo estis okazigi ĝin en Hamburg. Tio estos dum Pasko 2010.

Se iu interesiĝas pri fotoj kaj estas ano de StudiVZ, la fotojn vi trovos ĉi tie.

Citaĵo de la tago:
Kiam mi staris antaŭ la stacidomo en Leipzig kun la esperanta flago en mia mano, iu ulo alproksimiĝis min kaj demandis: "Ĉu estas ludo hodiaŭ?" ("Ist heut' Spiel?") :D

P.S.: Mi ĵus legis ĉe Vikipedio, ke la UK 2011 okazos en Danio?! Whoa, mi esperas, ke mi ne estos en Ĉinio tiutempe, ĉar mi certe volus iri tien...

Ich guck grad "Die Kinder des Monsieur Mathieu" – auf Deutsch – und mir fällt auf, dass französische Filme ganz anders klingen als amerikanische. Sie ähneln eher deutschen Filmen, wie ich finde. Irgendwie klingen französische Filme (jetzt mal nur von der deutschen Übersetzung zu urteilen) anders... die Leute reden weniger gekünstelt. Woran das wohl liegen mag?

Tina und ich waren neulich in "Die Frau des Zeitreisenden" — wir hatten ja das Buch gelesen, das grandios war, ich kann's jedem empfehlen. Den Film jedoch nicht... die haben sehr viel rausgekürzt, was verständlich ist, dafür aber auch die Dialoge reduziert auf jeweils drei schwache, seichte Sätze. So in etwa... 6 Punkte. Lest lieber das Buch!
Außerdem waren wir im Naturgeschichtlichen Museum, und wir waren die einzige dort! War ganz interessant, v.A. ein Kasten mit Bienen, die durch eine durchsichtige Röhre durchs Fenster ins freie fliegen konnten. Auch konnte man die Bienen und die Waben direkt angucken. Tolle Sache. Tinas Kommentar, als ein Schmetterling durch die Hallen flog: "Der ist aus seinem Käfig ausgebrochen!"

Ankoraŭ 3 tagoj ĝis la Kekso, kiu komenciĝos vendrede. Hodiaŭ dum la Lingva Vespero ni finfine sukcesis paroli pli da Esperanto ol kutime: Tina, Alex, Uta, Stephan kaj mi ĉeestis kaj ni ludis iomete kaj divenis, kiuj ni estis, ktp. Kaj mi ankaŭ kolektis kelkajn ideojn por la meznivela kurso, kiun mi gvidos dum la Kekso... sed mi ankoraŭ ne certas, ĉu tiuj ideoj sufiĉas. Pro mia malkreativeco mi ne vere scias, kion fari.
Kaj mi ankaŭ devas kalkuli la plej praktikan ka malmultekostan metodon iri al Dessau... estas iomete komplika, ĉar ni veturos trajne kaj aŭte tien dekope. Sed verŝajne ne kostos pli ol po 10 € por persono.

Außerdem war ich bisher bei 2 Chinesischkursen am Konfuzius-Institut; der eine war mir viel zu hoch, ich habe wirklich GAR NICHTS verstanden, dann habe ich den Kurs der Stufe 4 besucht, der sich in etwa auf dem Niveau des 1. oder 2. Semesters befindet... eigentlich etwas zu niedrig, aber es war ganz gut, mal wieder Chinesisch zu hören und zu verstehen! Ich werde mir bis morgen überlegen, ob ich weiterhin zu diesem Kurs gehe, zum Üben, und dafür 86 € zahle – ich habe eine Rabatt-Karte bekommen (12 %) um mir die Entscheidung leichterfallen zu lassen! – oder ob ich es sein lasse, auf den baldigen Auffrischungskurs warte und mir wiedermal einen Tandempartner für Chinesisch suche.
Aber ich benutze jetzt ANKI und das ist sehr praktisch und scheint zu helfen... aber darüber ein andermal mehr.

P.S.: Ich habe eine neue Tastatur (eigentlich eine alte von meinem Vater) und einen zusätzlichen Lüfter in meinem Computer.

Ĉe la hodiaŭa Lingva Vespero estis Liesa, mi, Jenny, Uta, Stephan kaj Tiên. Alexander ĉi-vespere ial ne venis. Ĉiuj de ni ankaŭ planas iri al la KEKSO-renkontiĝo fine de Septembro. :)
Kiam nur Liesa kaj mi ĉeestis, ni paroladis iomete pri la novaĵoj, ekzemple, ke Leo proponis al ni du gvidi la komencantan kurson ĉe la JES kune. Tion mi neniam faris kaj ankaŭ Liesa ĝojas elprovi tion iam. Do, JES, ni venos! La gepatroj de Tiên fakte ankoraŭ ne tro ŝatas la ideon de Esperanto, kaj ke sia filino iras ien por lerni tiun stultan lingvon (almenaŭ ŝajnas ke ili tion pensas). Ili plie ŝatus scii sian filinon lernantan por la lernejo. Do... Tiên provas ankoraŭ konvinki siajn gepatrojn lasi ŝin iri. Ŝi do ankaŭ ne tro certas, ĉu la gepatroj lasos ŝin iri al la KEKSO. Tial ŝi petis nin eble skribi ion mesaĝon al la gepatroj por montri, ke la KEKSO estas sendanĝera loko kaj ke Esperanto estas inda lingvo... aŭ ion. Leo skribos tion.
Ni ankaŭ parolis iomete pri la ideo traduki informilojn kaj prospektojn el kaj pri Leipzig en Esperanton, do, prospektojn, kiuj disdoneblas kaj prete kuŝas en informejoj. Ja sufiĉe ofte vizitas Esperantistoj nian urbon, do, tio eble estus bona ideo, ĉu ne? Kaj eble eĉ en la preĝejoj estas malgrandaj informpaperoj, kiujn ni povus traduki... sed ni unue devos demandi la homojn. En Göttingen jam ŝajne iu sukcesis pri tiu ideo: Kiam la KEKSO (tiam sub_18) okazis tie, Leo aŭ iu demandis ĉu la informiloj ankaŭ haveblus en Esperanto, kaj li ja ricevis ĝin. Ni preskaŭ ne kredis! :D
Jes, kaj mi demandis al Liesa kaj Jenny, ĉu plaĉus al ili la ideo iam fari naĝposttagmezon esperantan ĉe mi en la ĝardeno. Sed tio nur estas rapida ideo kaj mi ankoraŭ ne planis ion. Ili ambaŭ ŝatus veni, sed mi ne certas ĉu mi realigon ĝin. Plie, la "meteorologa aŭtuno" jam komencis, mi aŭdis.

Alia ideo estas skribi ion en Esperanto pri la Lingvaj Vesperoj ĉi tie en Leipzig kaj en Darmstadt (kion Leo gvidas) por la /·kune·/. Bonega ideo, laŭ mi!
Post la vespero, ni sesope iris al la stacidomo por manĝi glaciaĵon ĉe McDonald's kaj poste ĉiu reiris hejmen.

Mi devas diri, ke mi ŝatus iam denove paroli Esperanton dum la tuta vespero, sed mi ankaŭ tre ĝojas, ke ni ofte havas novulojn ĉe nia tablo. :)

P.S.: Malantaŭ ni, ĉe la germana tablo, sidis 2 homoj el Mozambiko. Unu de ili eĉ interesiĝis pri Esperanto... li parolis la portugalan, kaj mi demandis (kompreneble!), ĉu li ankaŭ parolus iun afrikan lingvon, kaj li diris, ke li parolas la makuan lingvon (Macua/Makhuwa), interese! Eble mi devas lasi lin doni al mi kelkajn traduketojn!

P.P.S.: Argh, mi volis aliĝi al JES hodiaŭ, kaj ĝuste nun la retpaĝo ne funkcias! >:O

Mi devas skribi du enskribojn nun: unu pri la geedziĝfesto de Carolin kaj Robert, kaj unu pri la ĵus pasinta IJK en Liberec'. Kvankam la geedziĝo okazis unue, mi skribos nun pri la IJK...

Jen mia dua IJK (Internacia Junulara Kongreso), kiu okazis en Liberec, Ĉeĥio inter la 18ª ĝis la 25ª de julio. Ĉeestis ĉirkaŭ 360 homoj el eble inter 25 kaj 30 landoj, aŭ eble eĉ pli kaj la semajno laŭ mi estis bonege. Mi revidis multe da malnovaj amikoj kaj ankaŭ ekkonis novajn.

Sabato, 18ª de julio
Feliĉe, mi trovis tre malmultekostan eblecon por Jenny kaj mi vojaĝi al Liberec': Sven, iu ĉeĥa kolego el mia MPI-oficejo, ja volis iri hejmen la saman tagon. Do ni renkontiĝis en la stacidomo de Leipzig, devis atendi la duan trajnon al Chemnitz, ĉar la unua ne venis. En Chemnitz, la patrino de Sven kunprenis nin tri al ilia domo kaj ni iomete babilis, trinkis kaj eksciis pri GeoCaching iomete, kion Sven nun ankaŭ ekŝatis fari. Poste, lia patrino veturis Jenny kaj mi al Liberec rekte ĝis antaŭ la junulargastejo. La tutan vojaĝon kostis nin 11 € po persono. :)
Tie, ni estis iomete malfruaj, do ni helpis iomete aranĝi la akceptejon. Mi ekzemple laboretis ĉe la komenco kaj disdonis la akcepto-foliojn. Tiel mi jam ekkonetis kelkajn homojn jam iomete. Ekzemple venis du homoj el Togolando, kiuj – mi ja tuj demandis ilin – la fonuan (Fon gbè). Bedaŭrinde mi forgesis demandi ilin traduki kelkajn frazojn por mi. Domaĝe! Post multe da tempo finfine ĉiuj homoj akceptiĝis kaj mi ankaŭ forlasis mian postenon kaj enloĝis mian ĉambron en la 6ª etaĝo — kune kun Thomas B. kaj poste ankaŭ kun Timwi.
La vesperon ni iris al la solemna malfermo (sufiĉe en ordo, sed ne tro interesa) kaj la interkona vespero, kiu al mi ne tro plaĉis... oni nur ekkonis eble 3 aŭ 4 homojn. Kiel mi pasigis la reston de la vespero, mi jam forgesis.


Dimanĉo, 19ª de julio
Kompreneble mi ne matenmanĝis, mi eĉ ne aĉetis kuponojn por la matenmanĝo. La tagmanĝo kaj la vespermanĝo estis ja sufiĉe bonaj je la komenco, sed ĉiutage viando kun terpomoj aŭ kun rizo daŭre ne plu estas bela. ;)
La ludejo troviĝas en la enirhalo, do ne havis propran ĉambron. Tio malplaĉis al kelkaj homoj, sed mi trovis ĝin en ordo, fakte. Tamen, mi komprenas iliajn kialojn kaj konsentas havi apartan ĉambron estus multe pli bona. Ni tie renkontiĝis kun la 9-jara Krisi (la filino de Ulrich Matthias kaj sia ĉina edzino), kiu scipovis la ĉinan kaj la germanan kaj estis ege inteligenta knabino — ni poste klarigis al ŝi tiun danan ludon kun la plastikaj tasoj kaj ŝi rapide lernis ĝin. Eĉ pli rapide ol multe da plenkreskuloj, al kiuj mi jam provis instrui la ludon. Mi verŝajne baldaŭ alŝutos videon al youtube.
Ni poste ankaŭ elprovis ludon de Timwi, nome "Ĉion-sciulo", sed la ludado ne tiom sukcesis. La ludon mem mi fakte ja ŝatis. Eble iam ajn ni ludos ĝin ankoraŭfoje.
Je la vespero okazis homlupa rondo kaj ĝin mi tre ŝatis fakte. Al prelegoj mi je tiu tago ne iris, ĉar mi ne trovis ion interesan.

Lundo, 20ª de julio
Sed je la sekvonta tago mi almenaŭ partoprenis polan kurson. Ni nenion pri la gramatiko lernis, sed nur kelkajn frazojn ekkonis. Nu, en ordo... pro tio mi maltrafis la aligatorejon, sed ne gravas.
Pli poste, mi tiam faris mian propran prelegon, aŭ almenaŭ unu de ili: Devanagari — la hinda alfabeto kaj ĝi sufiĉe bone funkciis, kvankam mi nur sukcesis montri la literojn, kiujn oni bezonas por skribi Esperanton en ĝi, do "bha", "tha" aŭ "nya" mi ne montris. Mi ege ŝatis prelegi pri ĝi, fakte, ĉar mi tute sentis min en mia elemento kaj povis preskaŭ tute libere paroli. Ŝajne al la homoj (ĉ. 20, mi estimas) ankaŭ plaĉis ĝi kaj kelkaj havis ja demandojn pli poste kaj eĉ laŭdis min.
Dum vespero okazis kvizo kun 4 homoj (Tim, Michela, Felix kaj Emmanuel) kaj ĝi estis sufiĉe amuza ankaŭ. Estis laŭ la stilo de iu brita TV-kvizo.
Ĉu estis poste aŭ alitage, kiam mi konatiĝis kun tiuj du denaskulinoj? Nu, estis iu Sara (Sarolta) el Hungario kaj iu Letisja (Laetitia) el Francio, kiuj jam ĉiam parolis Esperanton kaj estis tre amuzaj kaj ĉarmaj. Ankaŭ la du francoj Quentin kaj Maxim ĉeestis ofte. Ni pasigis multe da tempo kune kaj pro tio mia Esperanto pliboniĝis, mi diru. Kaj mi ege surpriziĝis kaj ĝojis, ke ili konis tiom multe da esperantajn infankantojn! Pli ol mi konas germanajn! Ĉar mi ankaŭ ŝatis koni tiom, Sara volas nun sendi al mi skanitan infankantlibron. Kaj Leo kaj mi havis la ideon krei novan renkontiĝon, kiun ni ŝatus nomi sub_8! :D — Nu, ne vere, sed ĉu ne estus bonega ideo havi renkontiĝeton kun tiu temo kaj kie oni povas denaskuliĝi iel? ;)

Mardo, 21ª de julio
Tio estis la ekskursa tago, kaj mi – kiel ĉiam – ne partoprenis ekskursojn. Do, mi ne plu certas, kion mi faris... eble mi dormis longe? Tre verŝajne!
Post la vespermanĝo, sur la tegmento de nia studenthejmo okazis koncerto de Kim (Kim de Esperanto Desperado), kaj la homoj dancis kaj festis kaj kunkantis. Eĉ mi!
Post la koncerto okazis stranga homlupa ludo. Ni ludis ĝin en iu malhela ĉambro en la nokto nur kun kandeloj antaŭ ĉiu homo. Mi estis homlupo tiam. Kaj oni ne nur devis palpebrumante montri la mortigotojn, sed eĉ provi senbrue estingi la kandelojn antaŭ ili. Ne estis facile kaj mi unue tra malŝatis tiun stultan ideon, sed fakte la ludo iĝis tre interesa poste, unu el la plej interesaj ludoj, mi devas diri!

Merkredo, 22ª de julio
Iu "flashmob" devis okazi tiun tagon, kaj mi interesiĝis pri ĝi, do mi ĉeestis la klarigon: kiam ni pli poste estos sur la urboplaco, Carsten levos la Esperanto-flagon kaj en tiu momento, ĉiuj esperantistoj sur la placo montru al la flago kaj ne movu. Sonas sufiĉe facila kaj interesa. Do, post la vespermanĝo ni ekiris al la urboplaco antaŭ la urbodomo, kie okazos ankaŭ la koncerto de JoMo. Tie ni irumadis iomete kaj atendis la kaŝitan signalon. Sed la placo estis ja plena da esperantistoj kaj preskaŭ sen urbanoj. Kaj eĉ nur parto de ni sciis pri la "flashmob". Do, je la fino tute ne funkciis kaj neniu verŝajne rimarkis ion ajn.
La koncerto tamen estis bonega, JoMo volis rompi sian malnovan Guinness- rekordon kanti en plej multe da lingvoj. Antaŭe li jam faris 22-lingvan koncerton, nun li volis provi 25 lingvojn. Sed bedaŭrinde oni nur mendis la placon ĝis la 10ª vespere, kaj li do nur povis kanti ĉirkaŭ 19 kantojn en 19 lingvojn. Do, li kantis france, hispane, angle, katalune, mohoke, portugale, itale, okcitane, eŭske, nederlande, pole, ukraine, jide, ruse, hebree, germane, serbokroate, ĉeĥe kaj esperante... La germana kanto, kiun li kantis, estis "Die Moritat von Meckie Messer".

Ĵaŭdo, 23ª de julio
Ĵaŭde mi ĉeestis kurso pri signolingvo. Do, temis pri la pola signolingvo en tiu ĉi kazo, kaj la virino uzis ĝin por Esperanto nun. Sufiĉe interesa ĝi ja estis.
Post la tagmanĝo ni ĉiuj organizis la Kulturlingvan Festivalon ĉe la urboplaco. Por tio, ĉiu lando malfermis budon kaj montris tipikaĵojn por gustumi, vidi aŭ ekscii. Kaj dume ankaŭ kantis Kim denove sur iu scenejo. Mi esperas, ke sufiĉe multe da liberecanoj venis.
Post iom da tempo, la ĉielo malheliĝis kaj komencis pluvi. Mi, Letisja kaj Sara fuĝis al la urbodomo kun kelkaj aliaj homoj. De tie ni spektis la pluvegon. Ĝis tiam jam fortege pluvis kaj ankaŭ blovis la vento. Estis terura vetero, eble la plej forta pluvado, kiun mi ĉeestis. Ĉiu provis fuĝi sub ion kaj sekuri la budojn kaj aĵojn, oni malŝaltis la scenejon ktp. Kelkaj homoj ŝatis la pluvon kaj dancis en ĝi. ;)
Kiam ni post eble unu horo revenis hejmen, ni rimarkis, ke la ŝtormo estis eĉ pli forta: ĝi faligis ne nur arbojn kaj grandajn branĉojn, sed ankaŭ faligis du necesejo-budojn apud la studenthejmoj — ili ja falis sur la ŝajne nova aŭto de Dennis B. (la fondisto de StudiVZ).
Ĉar la vespermanĝo denove ne tiom bona estis, kelkaj de ni (Timwi, Thomas, Carolin, Leo kaj mi) iris al la najbara keglejo por manĝi picon.

Vendredo, 24ª de julio
Jen la lasta tago antaŭ la foriro. Tre frue, rekte post la matenmanĝo, komencis mia dua prelego, ĉi-foje pri tiu ASJP-projekto, en kiu mi laboras. Estas lingvistika projekto, en kiu ni kolektas vortlistojn, kiujn komputila programaro komparas laŭlingve ktp. Ĝi komencis iomete pli malfrue, ĉar la ĉambro estis ankoraŭ ŝlosita kaj mi devis unue kuri al Agnieszka por ke ŝi serĉu ĝin... nu, post 15 minutoj funkcias ja. Kaj mi provis enverŝi ĉion en tiu unu horo, kiun mi havis kaj pro la malfrua komenco mi ankaŭ bedaŭrinde devis forpreni la tempon de la sekvonta prelego; hazarde de la patro de Sara. Tamen, la homoj ŝajne tre interesiĝis pri la projekto kaj kelkaj poste ankoraŭ demandis pri ĝi. Timwi eĉ montris intereson pri kunlabori kiel programisto. Nu, eble mi proponos tion al Søren iam.
Alparolis min ankaŭ franca knabino, Salomé, kiun mi jam rimarkis, kvankam ŝi ne multe parolis. Ŝi interesiĝis pri ASJP, ĉar ŝi studas kognan sciencon en Nancy, kiu ĉefe temas pri lingvistiko, komputiko kaj psikologio. Tion mi fakte trovas tre interesa, mi diru.
Poste ankaŭ okazis diskutrondo pri lingva libereco, kiu sufiĉe interesis min kaj en kiu mi ankaŭ aktive partoprenis.
Post la kursoj kaj la vespermanĝo tiam okazis la internacia vespero, kaj multe da homoj tie sursceneje kantis kaj dancis. Unu de la multaj "Julia"-j el Rusio ventrodancis, kiu mikse plaĉis kaj malplaĉis la spektantojn, estis ankaŭ kelkaj skeĉoj (ege amuza de la italoj!), iom da varbado por aliĝu al FESTO, iu homo (mi ne konis lin) faris ege bonan rakontkanton pri la IJK mem, kiu estis ankaŭ tre amuza kaj ironia. Do, tre plaĉis al mi.
Poste, mi decidis ne dormi sed resti veka la tutan nokton dancante, parolante, ludante ktp. Mi amuziĝis bone, klaĉumadis kun Carolin, devis konsoli Sara iom, kaj jen venis la mateno jam...

Sabato, 25ª de julio
Ni devis adiaŭi la francojn, inkluzive Letisja, kaj ankaŭ iam foriris Salomé (nur post ke mi demandis pri ŝia retadreso) kaj Timwi kaj Carolin kaj Robert kaj poste ankaŭ Sara. Do, mi preskaŭ tutsole estis, do mi decidis tamen dormi iomete, ĉar Leo volis kunveturigi nin ĉirkaŭ je la 13ª horo. Do mi kuŝiĝis sur la sofo kaj tuj ekdormis. Min vekis post eble 1 aŭ 2 horoj Emmanuel kun la vortoj "Herzlichen Glückwunsch zum Geburtstag!" (aŭ io simila), kaj mi respondis duondormante, ke ne estus mia naskiĝtago... aaah! ;)
Nu, fakte, mi tiom rimarkis, ke mi tre malbone sentis min stomake. Do ni atendis iomete pli ĝis la forveturo. Mi petis bananon ĉar mi vere balbone sentis. Ĉu fizika efekto de la postrenkontiĝa sindromo? Nu... ni tamen iam forveturis, ĉirkaŭ je la 13ª. Ni — tio estis Jenny, Julia H. (el Chemnitz), Leo kaj mi. La aŭto estis plenŝtopita. Ni haltis dufoje en Pollando, unufoje por aĉetumi iomete kaj la duan fojon por manĝi. Tiam mi ankoraŭ iomete pli bone fartis.
Post ĉirkaŭ 2 horojn ni haltis denove en Chemnitz kaj tie vizitis la hejmon de Julia kaj ŝia kunloĝantino. Tie mi denove ne tiom bone fartis kaj preferis kuŝiĝi en la lito iomete, dum la aliaj en la kuirejo parolis. Poste, Jenny kaj mi prenis la trajnon hejme al Leipzig. Mi altelefonis miajn gepatrojn por eble kunprenu min de la stacidomo, kaj ili faris ĝin.
Hejme denove, mi rakontis al ili ĉiun, manĝis pudingon kaj montris la fotojn al ili kaj denove sentis pli bone.
Ege lace mi enlitiĝis kaj jen finiĝis tiu mojosa IJK.

Jes ja...
Mi bedaŭras, ke jam finiĝis. Kaj mi eble eĉ pli bedaŭris, ke mi ne decidis iri al UK (en Białystok). Sed mi almenaŭ aĉetis kelkajn aĵojn, ekzemple T -ĉemizo de tiu ĉi IJK, kaj ankaŭ esperanta flago kaj butonon. Ankaŭ tri librojn mi aĉetis, unu vortareton pri komputilaj vortoj, unu manlibron pri instruado de Esperanto (mi esperas ke ĝi helpos min), kaj mi senkoste povis forpreni iun legolibreton. Ĝuste, jes.

Nu, mi nun ĉesu skribi. Ĉe Facebook kaj ĉe StudiVZ vi trovos miajn fotojn de la renkontiĝo, sed mi eble ankaŭ metos ĉi tien la ligilojn de aliaj homoj. Cetere, la TV ankaŭ intervjuis kelkajn homojn, ankaŭ Leo. Mi trovos kaj skribos la ligilon ankaŭ.

Ĝis baldaŭ, karaj! ^^

P.S.: Jen kelkaj fotoj kaj filmetoj de partoprenantoj:

• Fotoj de mi (Facebook)


• Fotoj de mi (StudiVZ)


• Fotoj de Benny L. (Facebook)


• Fotoj kaj filmoj de Benny L. (Flickr)


• Fotoj de Irina Z. (Facebook)


• Fotoj de Irmina S. (Facebook)


• Fotoj de Ivo M. (dds.nl)


• Fotoj de Ivo M. (Facebook)


• Fotoj de Jordon K. (Facebook)


• Fotoj de Małgorzata G. B. (Facebook)


• Fotoj de Marek B. (Facebook)


• Fotoj de Michael S. (Flickr)


• Fotoj de Salomé H. (Facebook)


• Fotoj de Olivier M. (ipernity)

La pasintaj du tagoj estis konsidereble pli esperantoplenaj ol kutime, ĉar venis kelkaj homoj viziti Leipzig. Unu estis Leo S. el Mömbris, kiun mi jam kelkajn jarojn konis de diversaj Esperanto-renkontiĝoj kaj kiu ankaŭ organizas la KEKSOn (antaŭe konata kiel sub_18). Li do vizitis nin ĉi tie por kelkaj tagoj. Je ĵaŭdo ankaŭ alvenis alia gasto: Koĉjo el Tomsk, Rusio. Li restis en Leipzig por du tagoj.

Do, ĵaŭde mi renkontiĝis kun Liesa, Leo kaj Koĉjo en la urbo, ni kune ĝuis la elvidon sur la tegmento de la Uni-Gigantulo (ĉ. 143 m alta domego en Leipzig), manĝis kaj trinkis en la Moritz-Bastiono (malnovega studenta trinkejo kaj festejo), poste iris viziti la Nikolai-Preĝejon (unu de la multaj preĝejoj en nia urbo) kaj konstatiis, ke ĝi ene aspektas kvazaŭ farita de marcipano. Poste, Koĉjo devis foriri.
Je la vespero, ni planis fari ludvesperon ĉe Liesa. Ni planis ja – kiel ofte ĉe renkontiĝoj de esperantistoj – ludi la homlupan ludon, sed neniu de ni havis ĝin. Ni demandis kune en 2 vendejoj, Liesa kaj Leo demandis ankaŭ en unu plia kaj mi eĉ veturis al P.C. (Paunsdorf Center, granda aĉetumejo proksime al Engelsdorf) por aĉeti ĝin, sed nek SpieleMax, nek Hugendubel, nek Kaufhof havis ĝin. Damne! Do, mi revenis nur kun propraj ludoj. Tina ankaŭ kunvenis, kaj ankaŭ du genajbaroj de Liesa kaj unu kunloĝanto. Ni do manĝis nudlojn kun spinacan saŭcon, torton kaj pollandajn krakmaĉaĵojn. Ni unue ludis la homlupan ludon, kies kartojn ni devis simple skribi sur papererojn. Tamen funkciis. Poste ni ankaŭ ludis kelkajn ludojn, ĉe kiuj oni devas eltrovi iun. Ege amuzis!

Je la sekvonta tago, mi estis hejme la plejparton kaj daŭrigis verki mian hejmtaskon pri la demonstrativaj pronomoj de la ceza lingvo (baldaŭ finiĝos!). Vespere, ni renkontiĝis denove en la Stern des Südens (kafejo/librejo/ŝtonejo), kien venis krom mi ankaŭ Tina, Leo, Liesa, Helen, Koĉjo, Michael Z., Dirk kaj Jenny. Do, ni malkrokodilis okope! Estis tre amuza rondo ĉi-foje... iam, ni volis scii, kio estas Gänseblümchen en Esperanto. Neniu sciis la vorton, eĉ ne en la rusa aŭ pola. Sed nun mi eltrovis: estas lekanteto en Esperanto kaj маргаритка мнгоголетняя en la rusa. Leo fakte demandis kelkajn polojn, kiuj hazarde ankaŭ sidis en la kafejo, ili longe babilis kun li sed fakte diris al li alian nomon ol tiun ĉe Vikipedio, kiu havas stokrotka. Sed ili diris ion, kiu tradukus kiel "anasfloreto", mi forgesis la vorton...

Fakte mi ankaŭ iomete malsaniĝis la pasintajn tagojn, sed mi esperas ke mi tre baldaŭ sentos bone denove, ĉar mi ja volas flugi al Newcastle, sekvontmerkrede! Mi nepre ne malsanu tiam...

Mi ĵus miras pri iu sintaksa demando: ĉu la frazo "Esperanton estas facile lerni." ĝustas gramatike aŭ ne? Kaj kial do? Mi unue pensis, ke ĝi ja estas laŭgramatika, sed nun mi ne plu certas, ĉar ŝajnas al mi kiel "levanta konstrukcio", kiun tie en la frazo oni ne rajtas uzi. Laŭ mia kompreno, oni nome ne rajtas elmovi (do, levi) la argumenton de la propozicio [lerni Esperanton] en iu pozicio en la supera frazo.

Mi ja kredas, ke subkuŝas tiu frazo: "[Lerni Esperanton] estas facile.", en kiu la parto "lerni Esperanton" estas kvazaŭ la subjekto. Pro tio, mi pensas, ke oni ne rajtas elpreni aĵojn de tie.

Kion vi pensas? Ĉu "Esperanton estas facile lerni." estas ĝusta Esperanto? Kial (ne)?

Eble mi kruĉpoŝtos tiun enskribon al iu esperanta komunumo...

Kennt ihr Cats, das Musical? Ich hab grad im Internet eine Esperanto-Version von dem Lied "Mister Mistoffeles" gefunden, das ist total toll! Sogar mit Text. Hier kann man's sehen:

Ĉu vi konas Cats, la muzikalon? Mi ĵus trovis en la interreto esperantan version de la kanto "Mister Mistoffeles", kiu bonegas! Eĉ kun teksto. Ĉi tie videblas ĝi:

Do you know Cats, the musical? I just found an Esperanto version on the internet of the song "Mister Mistoffeles", which is really good! Even with lyrics. Watch it here:

Paŭlo Moĵajev — Sinjoro Misterfelo

Am 13.01.2009 berichtete der mdr in der Sendung "hier ab vier" über die Esperantobewegung in Dresden und hat auch einige schöne Ausschnitte von einem kleinen Konzert von Alejandro Cossavella. Es gibt auch einige Interviews mit Esperantisten sowie Passanten zu sehen.

Je la 13ª de januaro, 2009, la mdr raportis en sia elsendaĵo "hier ab vier" pri la Esperanto-movado en Dresden kaj montris ankaŭ kelkajn belajn filmerojn de malgranda koncerto de Alejandro Cossavella. Ankaŭ videblas kelkaj intervjuoj kun esperantistoj kaj pasantoj.

Den Film gibt's hier / Rigardu la filmon ĉi tie:



(http://www.youtube.com/watch?v=5F6vf16hNOA)

Finfine mi trovas la tempon skribi pri la pasinta IS denove! Do, tiu estis la 52ª kaj lasta(!) Internacia Seminario kaj ĝi ĉi-jare okazis en Biedenkopf, iu malgranda urbo en Hesio. Venis iomete pli ol 150 homoj. Sed mi rakontu laŭtempe...

Sabato, 27ª de dec., 2008
Tina G. kaj mi ja vojaĝis kune al IS kaj ni planis partopreni la kostumkonkurson, do mi ricevis du ·T···-ĉemizojn de mia patro, kiujn mi rajtis tranĉi, piki, ekbruligi, makuli kaj ĝenerale prikatastrofigi, ĉar la temo de tiu ĉi IS kaj kostumado estis "katastrofoj". Mi ankaŭ prilaboris malnovan pantalonon de mi kaj ni du en la mateno aĉetis popersone du plastikajn cikatrojn. Poste, ni kunveturis kune kun Jenny M. el Leipzig, Caro P. el Chemnitz, Miranda L. el Aŭstralio (mi ne ŝercas!) trajne al Biedenkopf. La vojaĝo daŭris 7 horojn, sed ni nur pagis ĉirkaŭ 7 € po persono, ĉar validis la semajnfinan bileton ("SchönesWochenende-Ticket"). Nian unuan esperantiston ni malkovris en librovendejo en... mi forgesis, kie. Sed estis Cat (aŭ Kat?) el Svislando (kvankam ŝi estis el Kanado, sed ne gravas).
Do, alveninte, ni akceptiĝis kaj salutis niajn amikojn internaciajn. Fine, Tina kaj mi ricevis ĉambron kune kun Andreas R. el Germanio, timwi el Germanio/Britio kaj Olivier M. el Francio. La programlibreto bonegis, ĉar fakte estis tre malgranda kajereto en la (multkolora) nomŝildo. Tion mi trovis ege bone farita!
La interkona ludo tamen tute ne taŭgis, ĉar oni vere ne interkonis kun aliaj homoj.

Dimanĉo, 28ª de dec., '08
Tina ĉiumatene iris al la Esperanto-kurson por komencantoj de Tim Owen, kaj tie laŭdire plaĉis al ŝi. Mi fakte partoprenis la matenmanĝon kun ŝi. Jam je la unua tago! Ho ve... post la sufiĉe bona tagmanĝo, Timwi, Tina kaj mi iris eksteren por ludi badmintonon, karesi katon kaj promeni iomete. En la junulargastej ankaŭ troviĝis tablopiedpilka tablo kaj tie ni ludis kelkfoje. Kelkaj ankaŭ faris etan korespondencon per Skype kun aliaj Esperantistoj. Vespere haveblis koktelojn, kiujn Leo, Jenny kaj Caro preparis. Kaj kompreneble ni ofte vizitis la ludejon por ludi Cambridge Mao, Streĉ', la amuzan danan trinkujludon aŭ Uno.
Pli poste okazis koncerto de Alejandro Cossavella, kiu laŭ mi ege bone kantis kaj gitarplukis. Kaj eĉ pli malfrue, Judith, Tina kaj mi ludis goon en la ludejo.

Lundo, 29ª de dec., '08
Marek B. faris ekskurson al la urbo en sia programo pri "GeoKaŝado", kiun Tina, Timwi kaj mi partoprenis. Estis amuze, kaj ni eĉ sufiĉe rapide trovis la unuan kaŝaĵon: estis malgranda plastika tubo ie en Biedenkopf, kun skribilo kaj papero ene, sur kiu oni devis skribi sian GeoKaŝado-nomon kaj la tempon kaj daton. Ni ankaŭ aldonis varbileton pri Esperanto. Mi havis la ideon enmeti malgrandan trezoron, do ni enmetis ĉeĥan moneron de 5 kronoj kaj malgrandan pseŭdo-oran ĉeneton. Post tiu trovaĵo, Tina, Timwi, Andreas kaj mi decidis ne plu sekvi la grupon sed anstataŭe viziti la kastelon. Kaj estis sufiĉe bela tie! Ni eĉ renkontis aliajn ne-esperantajn GeoKaŝado-ludantojn! Kaj ni vizitis Edeka por aĉeti aĵojn (kiuj estis ege malmultekostaj tie!).
Ree en la gastejo, estis tiu Internacia Kulinara Festivalo, kie oni povas gustumi diversajn manĝaĵojn kaj trinkaĵojn de la nacioj de la partoprenantoj. Mi tre ŝatis la fromaĝon el Italio kaj Nederlando kaj ankaŭ la germanajn keskojn. La alkoholaĵoj el Kroatio iomete tro fortis por mi. ;)
Kaj tiam vespere okazis la grandega ludo farita de Timwi: "Kio volas iĝi milionulo?" — tiutempe mi denove provis partopreni, sed tiam im eĉ sukcesis plejrapidi dum la elekta rondo, kvankam mi estis la 4ª kandidato. Mi tamen nur venis ĝis la 16.000-eŭrojbrakumoj-demando, al kiu mi bedaŭrinde malĝuste respondis, do mi gajnis nenion (nu, fakte mi gajnis 60 cendojn kaj 5 kronojn ĉar homojn donis al mi monerojn por ke la monero decidu). Sed tamen ege amuzis!

Mardo, 30ª de dec., '08
Ankaŭ hodiaŭ mi matenmanĝis! Kaj poste mi iris al prezentado de iu italino, kiu parolis pri "Nanoteknologio. Kvankam ŝia prezentado ne estis tiom interesa, kiel mi esperis, la sekvinta diskutado pri la avantaĝoj kaj malavantaĝoj de nano- kaj genteknologio estis tre interesa. Rolf faris diskutrondon poste, kun la temo "Kiel savi Esperanton de la esperantistoj?" — tie temis precipe pri la problemo, kiel varbi por Esperanto kaj ne envoki al homoj strangan impreson de ĝi.
Do, poste ni iris al la danckurso de Leo, kiu instruis al ni danci salson, ĉaĉaĉaon kaj aliajn dancstilojn. Li tre bone faris tion kaj mi tre ĝojis danci kun Tina. Tiu kurso okazis dum tri tagoj, mi kredas, do je la internacia vespero ni eĉ prezentis nian dancon.
La vespera programo enhavis "Fantoma Faŭko", parodia de talkshows kiel Jerry Springer, ktp. Kelkaj de la skeĉoj estis ankaŭ tre amuzaj. Kaj ni poste lasis la tagon finiĝi per granda rondo de Cambridge Mao en la ludejo.

Merkredo, 31ª de dec., '08
Ni ne multe faris posttagmeze, nur manĝis, ludis bilardon, okazigis la aligatorejon, dum kiu mi parolis nederlande, angle, ĉine kaj iomete france kun kelkaj homoj. Tiun mi ŝatis. Kaj mi remarkis, ke mia hispana tute ne funkcias sur esperantaj renkontiĝoj.
Vespere, la silvestra programo enhavis kostuman temon de "katastrofoj", do Tina kaj mi kaj multe aliaj vestis sin katastrofe (vidu supren). Ŝajne, tamen, Tina kaj mi estis la solaj, al kiuj venis la ideo vesti sin kiel post iu katastrofo, kaj ne kun katastrofa vestaĵstilo. Dum la kostumkonkurso tamen venkis Benny el Irlando, kiu estiĝis la superirlandega kuracistohorloĝo (ne demandu!). Mi ankaŭ trovis sian kostumon unu de la plej bonaj. La jarŝanĝon ni kompreneble denove festis en la diskejo.

Ĵaŭdo, 1ª de jan., '09
La prelego/diskutrondo de Tina T. el Kroatio kaj Karlijn el Belgio ege interesis min kaj "mia" Tina, ĉar temis pri "Bilingvismo". Tina T. kaj Karlijn fakte estas denaskuloj, Karlijn eĉ jam estas Esperanto-parolanto en la 4ª generacio! Ili do parolis pri siaj spertoj kiel infanoj, kaj kiel infanoj lernas lingvojn kaj kiel dulingvecaj infanoj povas enkapigi du lingvojn samtempe. Estis iomete psikolingvistike, ĉar ili ankaŭ parolis pri la arealoj de Broca kaj Wernicke.
Ni certe faris pli ol tio, sed mi nun ne plu rememoras...

Vendredo, 2ª de jan., '09
Alia prezentado sur tiu ĉi IS estis de Bjørn el Danio, kiu volis paroli pri la elfaj lingvoj de Tolkien, sed iomete tro pli parolis pri la Mastro de la Ringoj kaj ne vere multe pri la lingvoj mem. Bedaŭrinde.
Post tio, Leo faris sian prezentadon de la KEKSO – la nova nomo de la sub_18-renkontiĝo. Kelkaj homoj el aliaj landoj estis tie kaj ŝajne tre ĝojas pri ĝi. Ni eĉ spektis la filmeton, kiun ni lastjare surbendigis.
Poste komencis la internacia vespero, kun multe da mojosaj skeĉoj. Ni faris nian dancrondon, kiu vere ne facilis pro la manko de spaco sur la scenejo. La italoj kantis kaj varbis samtempe por la IJF, la ĉeĥoj privarbis ilian IJK en Liberec (al kiu mi ankaŭ planas iri!), mi faris mian akĉentan skeĉadon denove – Judith kaj Chuck (elparolu ĝin: [ʦʰuʦk] ;)) kaj kelkaj aliaj konvinkis min fari ĝin denove – la homoj ŝajne ege ŝatis ĝin, same kiel lastjare, kaj mi vidis ke kelkajn eĉ filmis ĝin. Se mi trovas ligilon al iu tia filmeto, mi aldonos ĝin suben.
Kaj jes... mi ja volis klarigi, kial ĝi estas la plejlasta IS. La IS ne plu okazos sekvontjare. La AS (la "Ago-Semajno" en Pollando) ankaŭ ne. Domaĝe. Sed maldomaĝe okazos la JES (la mallongigo por "Junulara E-Semajno") en Zakopane, Pollando — ĝuste, ili kunmetis la IS kaj la AS kaj fondis la novan renkontiĝon, kiu verŝajne okazos ĉiujarfine aŭ en Pollando aŭ en Germanio: la JES. Mi jam tre ĝojas!
Estis jam malfrua, sed tamen ni ankoraŭ ne lacis, do ni ludis la homlupan ludon en la ludejo, kun 6 germanoj kaj po 1 el Norvegio, Nederlando, Francio kaj Ĉeĥio. La ludestro estis Quentin el Francio. Kaj estis la unua fojo, ke la homlupoj elektis min kiel la unuan viktimon. Mi ja tre ŝatas la ludon, sed ne vere emas kunludi. Strange, mi scias.

Sabato, 3ª de jan., '09
Jen la lasta tago. Ni pakis niajn aĵojn kaj ujojn kaj forveturis. La trajnoj estis ege ege plenaj, sed ni tamen trovis spacon. Mi veturis kune kun Tina, Marcos, Uljana, Miriam, Caro, Jenny kaj parte kun du homoj el Magdeburg. Kun la dana Bjørn mi povis filozofumi (rimarku la fi-!) iomete pri la dana fonetiko, sed mi trovis, ke sia akĉento tute ne estis tiom forta kiel tiu de Simon (la dano, kiu instruis al mi kaj Timwi la faman trinkujludon). Pro tio mi unue pensis, ke Bjørn venus el Norvegio.
Do, post ĉirkaŭ 7 horoj aŭ pli ni alvenis en Leipzig denove, kaj tiel finiĝis por ni la IS. La lasta IS. Restu ĝi en paco.

Sed ne gravas, ĉar ĉi-jare mi iros al la KEKSO (dufoje!), la IJK (en Liberec) kaj dum novjaro 2010 mi estos en Zakopane, Pollando por la JES. Do, plenas mia Esperanto-jaro kaj mi ja tute ne scias, kion povus krome okazi. Cetere, mi finfine aĉetis verdan stelon, kiun mi tuj alfiksis al mia jako.

Kaj jen sekvos ĉiujn ligilojn al iuj interretaj medioj pri tiu ĉi IS. Se vi konas plian, donu al mi!
• filmeto de Benny pri la IS (ege mojosa!)
• mia filmeto de la dana trinkujludo (dekstre estas Simon)
• flickr-paĝo de Benny kun multege da filmetoj (rigardu ilin!)
• mia akĉentoskeĉo en pluraj filmetoj (kiu alŝutis ilin?)
• kelkaj da miaj fotoj (Facebook)
• fotoj de Gerard S. (Facebook)
• fotoj de Elli (Facebook)
• fotoj de Angelika P. (Facebook)
• fotoj de "Miropiro" (Facebook)

Jes, mi revenis de la lasta IS en Biedenkopf, hodiaŭ. Sed anstataŭ skribi pri miaj spertoj tie, mi komencas la jaron 2009 en mia VivĴurnalo per tradukada enskribo pri iu vorto, kiu mi dum la pasinta IS tre ofte devis klarigi al la homoj. Temas pri la angla kartludo Cambridge Mao, en kiu oni kelkfoje devas diri: "Tio estas la melo!" (klarigas la regulojn!) — multe da homoj ne scias, kio estas melo, do mi ŝatas forigi tiun nescion nun kaj kolekti la tradukon de tiu besto.

Sed unue: tio estas la melo:


Adigee: уашхэ (wašxă^?)
Albane: baldosë
Angle: badger
Arabe: غرير (ġurayr^?)
Aragone: texudo
Arpitane: tasson
Asturie: melandru
Azerbajĝane: porsuq
Baŝkire: бурһыҡ (burhıq)
Breŝe: nas
Bretone: broc'h
Bulgare: язовец (jazovec)
Burjate: доргон (dorgon)
Ceze: бишуро (bišuro)
Cvane: mmamogwe
Ĉeroke: ᎤᎫᎾ (nvguna)
Ĉeĥe: jezevec
Ĉine (mandarine): 獾 (huān)
Ĉipevajane: misakakojiish
Ĉuvaŝe: пурăш (purăš)
Dane: grævling
Erzje: нерьгаз (ńeŕgaz)
Esperante: melo
Estone: mäger
Eŭske: azkonar
Feroe: grevlingur
Finne: mäyrä
France: blaireau
Friule: tas
Galege: teixugo
Germane: Dachs
Greke: ασβός (asbós)
Hebree: גירית (girit)
Hindie: बिज्जू (bijjū)
Hispane: tejón
Hungare: borz
Ĥakase: порсых (porsıx)
Ide: daxo
Indonezie: tukang rombeng
Irlande: broc
Islande: greifingi
Itale: tasso
Japane: アナグマ (anaguma)
Kalabre: tassu
Karaĉajbalkare: борсукъ (bоrsuq)
Karaĥanide: borsmuq
Karakalpake: порсық (porsıq)
Kartvele: მაჩვი (mačvi)
Katalune: toixó
Kazaĥe: борсық (borsıq)
Kimre: mochyn daear
Koree: 오소리 (osori)
Kornvale: brogh
Kose: khathaza
Kroate: jazavac
Kumike: порсукъ (porsuq)
Latine: meles
Latve: āpsis
Laze: მუნჩქი (munčki)
Limburge: das
Litove: barsukas
Luksemburge: Dachs
Malnovaltgermane: thahs
Malnovangle: brocc
Malnovgreke: τρόχος (trókhos)
Malnovsakse: thahs
Malte: baġer
Mankse: broc
Megrele: მუნჩქვი (munčkvi)
Mezaltgermane: dahs
Mezangle: bageard
Mezkoree: ? (ùsɨ̀rk)
Mezmongole: ? (dūrqan)
Mezturke: porsuq
Mongole: дорго (dorgo)
Mongole (ordose): ? (dorɢo)
Napole: melogna
Nederlande: das
Nederlande (meze): das
Nogaje: борсык (borsıq)
Norvege (bokmål): grevling
Norvege (nynorsk): grevling
Panĝabe: ਬਿੱਜੂ (bijjū)
Perse: گورکن (gorkan^?)
Pole: borsuk
Portugale: texugo
Prakartvele: *ma(n)čw-
Pramongole: *dorugun
Praskandinave: *þǫx
Pratjurke: *borsuk
Romanĉe (grizone): tais
Romanĉe (sursilvane): tais
Rumane: viezure
Ruse: барсук (barsuk)
Salare: ? (porsuẋ)
Sanskrite: विडालाकारो वन्यजन्तुः (viḍālākāro vanyajantuḥ) (?)
Saterfrise: taks
Serbe: јазавац / jazavac
Skote: brock
Slovene: jazbec
Svane: მინჩქჳი (minčkwi)
Svede: grävling
Ŝore: порсуқ (porsuq)
Tatare: бурсык (bursıq)
Tofalare: борсуқ (borsuq)
Turke: porsuk
Tuve: морзук (morzuk)
Ujgure: بورسۇق / борсуқ (borsuq)
Ukraine: борсук (borsuk)
Urdue: بجو (bijjū)
Uzbeke: borsuq
Valencie: teixo
Valone: taesson
Vulgarlatine: taxus
Zapoteke (istmo): bixiidxu'
Zulue: khathaza

Saluton! Ĉar hieraŭ estis la Zamenhofa tago, mi hodiaŭ volas (finfine!) skribi denovan enskribon en Esperanto...

La antaŭlasta semajnfino mi estis en Aŭstrio, aŭ pli precize en Braunau am Inn kune kun Sven G., Diana F. kaj Arsen A. (parolanto de la ceza lingvo, kiu momente laboras ĉe la MPI). Tie ni volis viziti denaskulan parolanton de la hinuĥa lingvo. Dum la 6-hora vojaĝo en la aŭto de Sven, mi praktikis paroli iom da rusa kaj iom da ceza kun Arsen kaj mi kolektis kelkajn kutimajn frazojn. Sed plejparte, mi ankoraŭ nur tre malbone komprenas la rusan.
Alveninte ĉe la gastejo en Braunau, ni estis elkore bonvenitaj de la gestejestrino, kiu parolis per sia amuza aŭstra dialekto. La ĉambroj (Diana kaj mi dormis en unu, Sven kaj Arsen en la alia) estis tre agrablaj, kvankam malmodernaj. Post nia alveno, Arsen altelefonis lian malnovan amikon Gadzhej, kun kiu li antaŭ multe da jaroj en Dagestano ĉeestis la stirlernejon. Post kelkaj minutoj do alvenis Gadzhej kaj preskaŭ subite invitis nin en kafejo por manĝi kukon kaj trinki teon kaj kafon. Ili la tutan tempon parolis la rusan, do mi ne multe komprenis. Sed mi ankaŭ aŭdis Arsen kaj Gadzhej paroli la cezan sufiĉe ofte, ĉar Gadzhej anka parolas la cezan kaj beĵtan kaj avaran lingvon. Poste li montris al ni la urbo kaj ankau la naskiĝdomon de Adolf Hitler kaj ni trinkis varmigitan vinon ĉe la kristnaska foiro.
La duan tagon, sabate, ni frue ellitiĝis por prepari tion, kion ni volis kolekti: parolatan hinuĥan tekston kaj kelkaj vortoj, kiuj aspektis interesaj por Sven kaj Diana pro ties fonetikaj proprecoj. Tion ni faris post ke Gadzhej alvenis. Li rakontis al ni en la hinuĥa, pri sia vivo kaj poste estis demandita de Sven kaj Diana kelkajn frazojn kaj vortojn, kiujn ili ankaŭ surbendigis. Post tio, ni forlasis la gastejon kaj Gadzhej invitis nin al sia familio, kiuj preparis ĥinkaloj ("xink'ali"), tipika kaŭkaza manĝaĵo, farita el pastbuloj kun ajla saŭco. Ege bongustaj, kaj mi preskaŭ tromanĝis. La familio ŝajnis agrabla, kaj mi ja jam konis la nevinon de Gadzhej – Aminat –, ĉar mi ja babilis kun ŝi ĉe ICQ. Estis ja fakte mi, kiu "trovis" ŝin kaj eltrovis, ke ŝia onklo parolas la cezan kaj hinuĥan. Post tio, Gadzhej montris al ni sian loĝejon, kaj tiam ni foriris kaj reveturis hejmen. La hejmvojaĝo daŭris 5 horojn.
Tre interesa vojaĝo certe, kaj mi la unuan fojon aŭdis la cezan en dialogo! =)

Kio krome novas? Kelkaĵoj, sed mi ne emas paroli pri ĉio nun. Mi estis sur la kristnaska foiro ĉi tie en Leipzig kun Tina unufoje kaj kun la FSR alian fojon. Mi forpasis la naskiĝtagfeston de Luise, ĉar mi ja estis en Aŭstrio tiun vesperon. Mia lastsemajna Esperantokurso bone funkciis: mi ekklarigis la tabelvortojn kaj por la hodiaŭa kurso ankaŭ planis praktiki ilin. Mi ankaŭ denove estis ĉe la LingvoVespero, sed ĉi-jare mi ne plu povas iri tien. Kaj vendrede ni estis ĉe Helena multope por ellanci(?), baki kaj lingvistike ornami kristnaskajn keksojn. Tio vere estis amuzigega. Kun Tina mi ankaŭ pasis multe da tempo kaj ni rigardis la filmojn "Der Reisekamerad" kaj "Mary Poppins".

Hodiaŭ post mia ĉiumarda Esperantokurso komencos la kristnaskfesto en nia instituto.

Do, mi ankoraŭfoje bonfartas... ĉion ŝajnas esti en orde denove, kaj miaj lastfojaj (privatenskribitaj) zorgoj preskaŭ forflugis.

Kio novas?
Lundon mi ĉeestis la seminarion pri Siberiaj Lingvoj, en kiu ni parolis pri la kazoj de la diversaj lingvoj de tiu regiono. Mi ankaŭ rimarkis, ke la komitativa kazo de la vorto por patrino (do, laŭvorte: "kun la patrino") en la itelmena lingvo estus [klɑχɕχɬ], kaj "kun la edzo" estus [kɪχɬχɬ], kaj "kun la patro" estus [kɪɕxɬ]. Kaj tiel plu. Vespere mi iris al Tina por lerni kaj ekzerci iomete la tibetan. Ŝi nun ankaŭ lernas ĝin en la universitato... mi ne plu, sed dum mia unua semestro (longe longe for!) lernis la tibetan ĉe la kaj amuza kaj dana Dr. Sørensen.
La nova hejmo de Tina aspektas tipika por studenta hejmo. Do, ĝi surprizis min nek positive, nek negative.

Mardon mi iris al la prelego de Zaira, kiu parolis pri la formado de oblikaj vortradikoj en la ĥvarŝa lingvo. Hmm... mi miras, ĉu oni povas diri "Khwarshi" tielmaniere. Poste, mi sidiĝis en la kafejon por babili kun Tina kaj Sarah. Kaj post tio komencis mian Esperanto-kurson denove. Estis multe malpli da homoj tiutage, malpli ol 20, ankaŭ Luise kaj Joha mankis. La studentoj ŝajne jam bone regas la pasintajn regulojn kaj ankaŭ la vortoj. Precipe pri tiuj de nia unua lingvistika semestro mi ĝojas. Unu de la kurso, male, la tutan tempon ridas – kio ja estas en ordo, ĉar almenaŭ mia instruado ŝajne plaĉas al ŝi – sed kiam mi demandas ŝin traduki simplan frazon, ŝi eĉ ne plu rememoras kiel formi la pluralon. Mi sugestis al ŝi ripeti la gramatikon denove.
Post mia kurso, mi renkontiĝis kun Tina kaj ni iris hejmen al mi por manĝi picon, rigardi reportaĵon pri aŭtismo ĉe Quarks & Co, kaj iom ekzerci la rusan, kion ŝi ankaŭ lernas en tiu semestro.
Je la tagfino, kiam Tina jam estis irinta hejmen al ŝi mem, mi rigardis la usonan elekton de la prezidanto, sed ne ĝis la fino.

Merkredon mi unue ŝaltis la televidilon por ekscii ĉu la mondo estas damnota aŭ plisanigota — kaj feliĉe Barack Obama fariĝis la nova prezidanto. Mi tiel ĝojas, kvankam mi ne tre forte opinias pri politiko. Sed mi esperas, ke kun li la Usono ankoraŭfoje povas gajni iom da bona rekono en la mondo. Kaj eble la mondo eĉ iĝas pli bonan lokon? Se ne, eble almenaŭ Usono.
Tamen, ĉar mi tro longe spektis la novaĵojn, mi maltrafis mian buson kaj decidis reiri hejmen. Anstataŭ pli poste iri al mia kurso pri Tang-poemoj, mi hejme daŭrigis traduki mian cezas vortaron kaj tiam iris – kiel planita – al Tina por plie lerni la tibetan kaj rusan kun ŝi. Je la 19ª horo ni ambaŭ iris al la prelego de Ilse Achilles, kiu legis el sia nova libro: "Duden - Vernäht und zugeflixt!: Von Versprechern, Flüchen, Dialekten & Co." Pri ĝi (kaj la prelego kaj la libro) mi rakontos alian tempon, germane, sed ne nun.

Nun mi estas hejme, kaj al mi mankas nun ambaŭ Liesa kaj Tina. Cetere, mi manĝis tro da dolĉaĵoj hodiaŭ... mia ventro ne tro bonfartas... Stranga mondo.

Letzten Freitag wollte ich eigentlich zu den "Romanen der Ming- und Qing-Zeit" gehen, habe aber verschlafen, wieder einmal. Blöd. Zum Seminar "Caucasian Languages" kam ich aber rechtzeitig. Im Seminarraum waren außer mir noch Sophia G., die kleine Stephi, Roman T., Sven G., Thomas G., Зарина М., Lennart B. und noch ein paar mehr und natürlich die Dozenten: Bernard Comrie, Diana F. und Заира Х. — die meiste Zeit hat Bernard gesprochen, hat den Kaukasus und seine Sprachenvielfalt vorgestellt und auch etwas zum Armenischen gesagt. Dann hielt Diana einen kurzen Vortrag über die Verwandtschaftstheorien in der Region und am Ende war noch Zaira dran, die echt tolle Fotos vom Kaukasus zeigte, hauptsächlich von Bezhta und Inkhoqwari, glaube ich. Dann hat sie uns noch ein awarisches Lied ("ТIугьдул" von Гаджилав Гаджилаев) vorgespielt und uns die glossierte Transkription des Lieds, quasi als lingustische Lyrics, ausgeteilt. Schade, dass sie nicht "Салам аварцам" genomen hatte. ;)

The next day, the Caucasian seminar continued, and Bernard mainly spoke about the Kartvelian languages and the Northwest Caucasian ones, with Kabardian as an example. I was so looking forward to this, as I really don't know much about this family but I do know that it's extremely interesting. One of the examples was, converted into IPA by me:

/qʼəwajasʁaːtaʁhaɕ/

∅-

qʼə-

w-

a-

y-

a-

s-

ʁa-

a-

t

-aʁ

-ha

-ɕ

3-

HOR-

2SG-

DAT-

3-

DAT-

1SG-

CAUS-

CONN-

give

-PST

-PL

-AFF

= "I made him give them to you."

Phew! Isn't that great? Especially since the verb root consists of only one consonant, t. Most verbs consist of morphemes made of one or two phonemes, each. I find it rather striking, that those languages are still intelligible. Anyways... in the longer lunch break, most of us, including the lecturers, went to the Kowalski to have lunch. It turned out they took their delicious spinach puff pastry wraps off their menu. Too bad, I always loved that about the Kowalski.
After the Caucasian seminar was over, I went to visit Julia (yes, that Julia!) and we talked for quite some time. Not about us or ancient times, though... luckily. And after that, I went to Ulrike's, Judith's and Sabine's flat share party. Stephi and Monique were there as well, but few others that I knew, so most of the time, Ulrike, Stephi, Monique and I spent time talking, mostly about China.

现在我不太清楚我星期天做什么。可能我感到无聊，所以我决定了看一个丹麦电影。这部电影是：《绿色的肉店》（六点！）。对啊。丹麦电影总是那么病态。丹麦语也很好笑的，但是它有英文字幕。谢天谢地！

Maandags heb ik ook niet veel gedaan, want ik hed geen college die daag. Brigitte was namelijk ziek en voordat heb ik gebruik gemakt van de tijd en ben werken gegaan. Sven en ik hebben de hele tijd in 't fonetiske labor doorgebracht om de tsezische daten te gaan uitwerken. Wij hadden lol over het woord, dat het miauwen van een kat betekent: наIвлIа; gewoonlijk mag men daar een м an 't begin verwachten, maar niet in 't tsezische, nee nee. ;) Ik heb Sven ook verteld, dat ik bij StudiVZ een avaarse meisje gevonden heb, die over haar zei, dat hij ginoechisch, tsezisch, bezjta en ook avaars praat. Wow! Sven heeft het Arsen verteld, wie toen zei, dat hij de man kende! Wat leuk! Misschien maken wij een kleine tochtje naar Oostenrijk om deze familie daar te bezoeken.
En Sven had het ook over een conferentie of workshop en Newcastle upon Tyne, in maart '09, met het thema "Pharyngeaalen en Pharyngealisatie", waar hij ernaar wilde gaan. Ik zei, dat ik dat ook interessant vind, dus zei Sven, ik kan vragen, of de Max-Planck-Gezelschap dat voor mij betalen mag. Misschien, misschien... ik denk maar, dat ik daar graag wil participeren. Sven zal twee posters klaar maken over de tsezische en over de saksische pharyngealisatie. Hehe... krachtig, twee dagen naar Engeland alleen voor [ħ] en [ʕ]... ;)

Marde mi multe faris, ĉar mi devis prepari mian Esperanto-kurson. Do, mia patro helpis al mi pri la papera kaj folia materialo, poste mi iris por preni la ŝlosilon (aŭ pli bone: transpondilon?) kaj kreton, parolis iomete kun Stephan, kiu volis atendi tiu konferenco pri sintakso, al kiu ankaŭ venis multe da famaj sintaksistoj kiel eksemple tiu ulo Sternefeld. Nu, mi poste iris kun Tina al ŝia hejmo; ŝi ja nun translokiĝas (proksimen de la MPI), kaj mi helpis al ŝi transporti la lastajn ujojn. Do mi preskaŭ tro malfruis por mia Esperanto-kurso, sed nur preskaŭ. Denove mi malbone planis la tempon, ĉar ni nur povis fari eble la duonon de tio, kion mi intencis fari. Nu, sekvontfoje mi devas multe malpli prepari. Mi rimarkis cetere, ke multe da studentoj en mia kurso jam bone enkapigis la regulojn, dum ke aliaj tute ne estas bonaj kaj faras multe da eraroj. Tie ankaŭ estas unu knabino, kiu parolas la tamilan. Interese. La tempo rapide forkuris, kaj je la fino mi demandis, ĉu iu volus kunveni al la LingvoVespero, sed neniu volis.
Do mi sole renkontiĝis kun Tina, Helen, Hanne — kaj tiufoje unue ankaŭ kun Uta kaj Stephan, la (krom Hanne) verŝajne plej junaj esperantistoj en Leipzig. Estis amuza LingvoVespero denove.

Argh, español... no sé si todavía sé escribirlo o no. Hoy fui al "Poesía de la dinastía Tang", entonces al MPI para trabajar las horas restantes de esto mes. Después de eso, fui a la presentación de Bernard Comrie en el studium universale sobre los sistemas numerales del mundo. Tina y Helen también estaban allí. Con Tina fui al McDonald's después por comer un poco... si. No sé qué escribir ahora. Pienso que es el fin de esta entrada. ¡Gracias para leer!

Wenn ihr Fehler findet, könnt ihr mir ruhig 'nen Kommentar schreiben!
In case you spot mistakes, feel free to leave a comment!
如果你们找到错误，请给我写述评！
Als jullie fouten findt, schrijf mij maar een commentaar!
Se vi trovas erarojn, bonvole raportu ilin en komento!
Si encontrasteis algunos fallos, ¡escribid me lo!

Hieraŭ Tina venis al mi, precipe por prepari iun veran manĝaĵon kune kun mi... ni tuj decidis por lasanjo. Do, ni iris al Netto por aĉeti la ingrediencojn: spinacon, pizojn, kremaĵon kaj herbomiksaĵon. Cepoj, lasanjaj platoj, diverzaj spicoj kaj iom da tina fiŝo ankoraŭ troviĝis en mia kuirejo. La lasanjoformujon kaj iom da ajlo kaj muskato mi prunteprenis de miaj gepatroj.
La preparado bonege funkciis kaj la fina lasanjo ege bongustis. Ni formanĝis ĝin rigardante "Star Wars – Nova Espero", kiun ni prunteprenis antaŭe en la videoteko. Poste, ni rigardis la kvaran epizodon de "Heroes", babilis kaj komputilumis iomete, tiam mi montris al ŝi "Rollygeddon" kaj ni voĉlegis unu al la alia el kelkaj libroj... Tina el "The Talking Ape" kaj mi el "La Hobito" kaj "Terug naar de jungle", kiun mi pli poste finfine finlegis.

Hodiaŭ mi ne multon faris... mi fine laboretis iomete por la ASJP-projekto, iris al la ĝardeno kun miaj gepatroj, mia fratino Anja kaj ŝia koramiko Sven, kaj mi manĝis la tutan pomkukon, kiun mia patrino bakis. Bongustegis! Mi ankaŭ enflorpotigis mian novan kunloĝanton: cepon, kiun mi trovis kreskante en mia fridujo. Ĝi nun staras sur la fenestra tabulo de mia dormĉambro. Bedaŭrinde la cepo kuŝis surflanke en mia fridujo kaj kreskis vertikale, do la verdaĵo nun ŝajne kreskis flanken, dum kiam la novaj folioj denove kreskis supren denove. Aspektas iomete stranga, mi devas diri.

Morgaŭ la universitato rekomencos. Mi havos prelegon pri la ĉina-korea batalo kaj poste lingvistika prelego pri la lingvoj de Siberio. Mi verŝajne poste iros labori al la MPI kaj ree hejme devos prepari mian Esperanto-kurson, kiu komencos marde je la 17ª horo. Mi jam kaj antaŭĝojas kaj antaŭnervozas pri tio. Sed jam 8 homojn diris al mi, ke ili venos:
Cordula S., Doreen S., Elisabeth R., Joha H., Jürgen S., Larissa X., Ozan G., Sara M. — pri 3 pliaj, nome Julia M., Juliane B. kaj K. Song-U mi ne certas, ĉar ili mem ne certas.

And as if it weren't late already, here's today's FridayFive:

( Click to read this week's FridayFive! )

Hodiaŭ mi finfine trovas la tempon rakonti pri la pasinta Esperanto-renkontiĝeto: la 6ª sub_18 en Naumburg an der Saale, Germanio. Tio ja estas malgranda renkontiĝo por junuloj kaj komencantoj, kiu dufoje po jaro okazas ie en Germanio. Mi jam estis ĉe la 5ª sub_18, ĉi-jare, en Göttingen. Se vi miras nun, kial mi – kiel super-18-ulo kaj jam-longe-ne-plu-komencanto – tamen partoprenis, nu... la renkontiĝo ne vere nur estas por homoj, kiuj havas malpli ol 18 jaroj, kaj mi tiufoje faris malgrandan Esperanto-kurson.
Do, ni estis 8 partoprenantoj tie en Naumburg: Leo S., Cosima B., Liesa A., Helen G., Jenny M., Caroline P., Miriam H. kaj mi, veninte el Mömbris, Sulzbach, Neheim, Leipzig kaj Chemnitz. Nia averaĝa aĝo do estis ĉirkaŭ 19 jaroj. El Leipzig alvenis tiufoje nur 3 homoj: Jenny, Helen kaj mi. Ni prenis la trajnon kune kaj en Naumburg uzis la busojn (kies konduktistoj estis ege agrablaj!) kaj poste piediris al la monteto de la tiea junulargastejo — cetere, la sama junulargastejo kiel dum la 47ª IS! =)

Tie atendis jam Leo kaj Cosi. Liesa, Caro kaj Miriam venis pli poste. Leo jam aĉetis bongustegajn dolĉaĵojn kaj krakmaĉaĵojn el Pollando, por ke ni ne mortas pro malsato. Li ankaŭ kunportis kaj aranĝis multe da Esperanto-librojn sur la tablo. Kiam ĉiu estis alvenita, ni preparis niajn nomŝildojn — ĉiu tion de sia dekstra nejbaro. Mi do skribis la ŝildon de Cosima en la mezegipta. Ni rapide decidis pri la ĉambranoj. Du ĉambrojn ni havis, kaj Leo, Cosi, Helen kaj mi dormis en unu. Poste, ni ludis kelkajn ludojn, ekzemple VEX: ludo, en kiu oni devas aŭ rakonti ion embarasantan el sia vivo, aŭ fari amuzaĵon, aŭ pantomime prezenti iun malfacilan vorton kiel "muŝkradaĵo", "blovinstrumento" kaj "sunsistemo", aŭ fari/diveni kelkajn aliajn aferojn. Leo ekzemple devis kun fermitaj okuloj, flarante ĉe ĉies kolo, nian identecon. Mi devis rakonti pri mia unua kiso, Cosima devis nomi du aĵojn, kiuj ŝin ĝenas pri mi, Helen kaj Liesa devis konkurse levi siajn brakojn laŭeble longe, ktp. Ege duonkreskintularema, sed tamen ege amuza ludo! Kiel klasike sur ĉiu germana Esperanto-renkontiĝo ni ankaŭ ludis la homlupan ludon. Mi verŝajne ne devas klarigi ĝin. La vesperon ni manĝis en la junulargastejo, mi fakte ne tiom ŝatis ĝin, sed tio ja ne vere gravis (pro la dolĉaĵoj en la kuna ĉambro, hehe).

La sekvontan tagon post la matenmanĝo, kelkajn pliajn ludojn, kaj du malgrandajn Esperanto-kursojn far Liesa kaj mi, ni kune vizitis la urbon. Tie okazis potaĵfoiro. Leo kunportis sian grandan Esperanto-flagon, do ni gajnis kelkajn mirigitajn rigardojn de la popolanoj. Ĉe unu stando kie vendiĝis ĉili-ŝokolado, Leo subite komencis traduki ĉion en Esperanton por ni kaj ni ĉiuj – kvazaŭ planita – respondis: "Ah, jes! Klare. Interese!" Ni poste eĉ iris manĝi en iu kurda picejo, kaj denove ni ĉiuj ŝajnigis ne paroli la germanan. Ree en la junulargastejo, ni ludis la homlupan ludon ankoraŭfoje, kaj ankaŭ tiun amuza dana kalikludon, tiam denove VEX, kaj tielmaniere baldaŭ iĝis tre malfrue.

La lastan tagon, ni pakis niajn kofrojn, denove ludis la homlupan ludon, iris eksteren por fari ion plezuran kaj tiam surbendigis filmeton pri ni, por kio mi estis demandita fari mian akĉentparodion denove. Vi povas spekti la filmeton nun sur youtube ĉe http://www.youtube.com/watch?v=DPPITPUAe30. Multan plezuron! =)
Post la filmado, ĉiuj de ni denove sidis en seĝrondo, ni parolis pri la bonaj kaj malbonaj aspektoj de tiu sub_18 kaj ankaŭ pri la planata nova nomo de la renkontiĝo. La nomo sub_18 ne plu ŝajnas sufiĉe taŭga, do ni pripensas pri nova nomo. La eble plej bona ideo estus KEKSO, pro diversaj kialoj. Ni nur ankoraŭ ne certas pri la longa formo, precipe pri la signifo de la S kaj O... Fine, ni ĉiuj iris hejmen denove.
Ree en Leipzig, Liesa kaj mi ege malsatis kaj al ni ankoraŭ mankis iu "postrenkontiĝa evaluado" (pli bone: klaĉkunsido), do ni iris al McDonald's kaj manĝis kaj multege paroladis.

Do, tiu ĉi sub_18 estis bonega, la atmosfera estis tre familia kaj la etoso vere amuza. La sekvonta sub_18 (aŭ KEKSO) okazos ĉirkaŭ Pasko '09 ie en Baden-Württemberg. Se vi ŝatas rigardi la fotojn kaj estas membro ĉe la StudiVZ aŭ la SchülerVZ, vi povas vidi ilin ĉi tie kaj ĉi tie, respektive.

Mi eble baldaŭ tradukos ĉi tiun enskribon germanen...

Mi estos en Naumburg ĉe la sub_18 (malgranda Esperanto-renkontiĝo) kaj revenos ĉi-dimanĉe. Ĝis tiam!
I'll be gone to Naumburg for the sub_18 (a small Esperanto meeting) and will come back this Sunday. See you!
Ich bin in Naumburg zum sub_18 (einem kleinen Esperantotreffen) und komme diesen Sonntag zurück. Bis dann!
Voy a irme al Naumburgo por el sub_18 (un pequeño congreso de Esperanto) y voy a volver esto domingo. ¡Hasta luego!
Je vais ir à Naumbourg pour le sub_18 (un petit rassemblement d'Espéranto) et vais à revenir ce dimanche. À bientôt!
我去瑙姆堡参加sub_18（小世界语会），我这个星期日回来。再见！
sub_18 ('eSperanto Hol qepHom) vIjeSmeH naw'burghvaD jIjaH 'ej cha'leS jIcheghqang. Qapla'!
Ди Наумбургāзо sub_18-āгъор (реIгъе эсперантос дандилъи) икIин гьатIанйокь утан. Салам!
Ik ben in Naumburg op de sub_18 (een kleine Esperanto-vergadering) en ik zal deze zondag weer terugkomen. Tot ziens!
mi tawa ma Naunpuku sub_18 (kama lili toki Epelanto). tenpo suno kama nanpa tu la mi wile kama tomo. mi tawa!
Naumburg'a sub_18'a (küçük Esperanto toplantıyı) gideceğim ve bu pazar günü döneceğim. Eyvallah!
Saya pergi ke Naumburg disebabkan oleh sub_18 (pertemuan kecil bahasa Esperanto) dan saya kembali ke rumah hari Minggu. Sampai lain kali!
Ad sub_18 (occursus parvus de Esperanto) Naumburgensis eo et isto die dominico reveniam. Valete!

So, nun zum Rest...

Wii-Abend bei Patrick
Am 1. August waren Lisa, Melanie, usw. bei Patrick und haben Wii gespielt... und zwar Rayman's Raging Rabbids, was schon seeeeehr lustig war. Besonders toll war das Minispiel "Telefonieren im Kino", bei dem man das Wii wie ein Telefon am Ohr halten musste, solange bis der Kinomann (der Projektor?) reinkommt. Wer dann noch telefoniert, kriegt eins auf'n Deetz. Man hört sogar Gebrabbel aus dem Wii kommen... ach nee... :D

Bei Tina
Anfang August war ich auch oft bei Tina, wir haben vor allem Filme und Serien geguckt... ein paar Animes, nämlich "Das Königreich der Katzen" (8 Punkte) und "Stimme des Herzens" (auch 8 Punkte), obwohl ich letzteren leider nicht zuende gucken konnte, dann später noch "Atanarjuat" (wieder 8 Punkt), diesen kanadischen Film auf Inuktitut, ein super Film, richtig klasse und interessant, dann "Die Reise der Pinguine" (6 Punkte), den ich aber schonmal gesehen hatte, und die komplette erste Staffel von "Heroes". Wir haben uns auch die erste Hälfte von "Free Enterprise" (5 Punkte) angeguckt, den ich dann aber später alleine zuendesehen musste, weil wir den beide irgendwie langweilig fanden. Chinesisch essen und durchs Rosental wandern waren wir auch, das war schön. Dann waren wir auch auf Liesas WG-Party, die sehr lustig war — auch Jenny und David war da! Liesa geht bald für einige Zeit nach Slowenien um Deutsch zu unterrichten, war also 'ne Art Abschiedsfeier und Tina und ich haben ihr quasi zum Schulanfang eine Zuckertüte mit Süßkram geschenkt.
Nun ist Tina daheim in Brandenburg, kommt nur dieses Wochenende nochmal kurz zurück und verschwindet dann wieder irgendwo in Deutschland für einen Ferienjob der bis ganz knapp vor Semesterbeginn dauert. Aber wir schreiben uns Briefe... auf Elbisch (naja, Deutsch in Tengwar, im Sindarin-Modus). ^^

Laura
Laura fliegt bald nach China. Nach Peking oder Tianjin (huch, hätt ich mich doch fast vertippt!), weiß grad nicht so genau, für ein Jahr aber wohl. Ja, und da haben wir dann eben zusammen Lasagne gekocht, gegessen und über das geredet, was war, ist, und sein wird. Also wie früher. Komisch, dass man sich mit seinen ehemals besten Freunden und Freundinnen oftmals ganz langsam "auseinanderlebt" und dann irgendwann der Kontakt abbricht... und dann sieht man sich wieder und stellt (manchmal) fest, der/die andere hat sich kaum verändert und man versteht sich immernoch ganz prima. Das hab ich auch neulich mit Christoph B. und Anja E. festgestellt, beim Klassentreffen (mehr dazu in einem extra Eintrag). Wär mir Markus sicher auch genauso.
Apropos China — Ulrike und Stephi sind wieder aus Tianjin (ah, schon wieder!) zurück! Hab sie aber noch nicht getroffen... aber bald.

Besuch aus Ägypten
Danaé ist wieder aus Ägypten zurück, da hatte sie ja, äh, augepairt und jetzt war sie halt nochmal dort. Ihre Gastschwester نورهان (Norhan) ist für einen Monat bei ihr hier und wir waren (mit noch Patrick und Melanie und Birgit usw.) im Night Fever, aber die Musik war einfach nur schlecht, obwohl's 70er/80er hätte sein sollen... naja. Unfähiger DJ, das merk sogar ich! Danaé frug mich, ob ich Norhan nicht vielleicht Deutsch beibringen könnte, hab ich dann auch gemacht, einen Nachmittag lang, und am nächsten Tag war Danaé baff, dass Norhan plötzlich grammatische Sätze formen konnte, auch wenn sie lange überlegen musste. Jaja, nicht einfach, so Partizipien und Satzklammern. Aber hab ihr auch nur die "Basics" vermittelt. Das Präteritum und das Futur hab ich ganz weggelassen, da man die sowieso meist nur mit dem (einfacheren) Perfekt, respektive dem Präsens ausdrückt. Würd gerne noch weiter instruieren, aber Dani und Norhan sind mit Melanie, Patrick und vielen anderen in die Tschechei.
Davor hatten wir aber noch 'nen Singstar-Abend bei Melanie. Jupp.

Esperanto
Mi simple skribas en Esperanto ĉi tie, ĉar temas pri kelkajn renkontiĝetojn. Do... Tina, Liesa, Helen kaj Hanne, mi, Marcos kaj Alex ja ofte renkontiĝis ĉe la LingvoVespero en la VILLA por diskuti en kaj pri Esperanto, sed ankaŭ pri lingvoj. Por nia same esperanta kaj lingvistika tablo mi preparis duflankan ŝildon, kun la Esperanto-flago kaj la vorto "ESPERANTO" je la unua flanko, kaj la vortluda nomo "Linguis-Tisch" je la dua. Nun, ke Tina ne plu estas en Leipzig, mi havas iom malpli da emo iri al la LingvoVespero...
Sed hieraŭ mi denove venis, ĉar ne nur venis Helen, Hanne, Marcos kaj Alex, sed ankaŭ volis veni Uta kaj Stephan. Bedaŭrinde ili denove ne venis, hm. Kaj ili verŝajnege ankaŭ ne venos al la sub_18, kiu nun okazos en Naumburg apud Halle. Sed ni havas novan interesiĝulon... aŭ pli bone: interesiĝulinon. Ŝia nomo estas Maggie, ŝi estas 16-jara judino kiu denaske parolas la rusan kaj la germanan kaj ŝajne ege intersiĝas pri la internacia lingvo. Do, mi hieraŭ klarigis al ŝi, kio fakte estas Esperanto kaj kion oni faras dum (sur? ĉe? je???) Esperanto-renkontiĝoj, kaj oni povis almenaŭ vidi la brilon en sia okuloj ("das Leuchten", nicht "die Brille"!). Kaj ŝi lernas rapide, mi dirus. Eble mi eĉ povas konviki ŝin veni al la sub_18? Mi esperas...
Antaŭ kelkaj tagoj okazis, cetere, ankaŭ tiu oficiala renkontiĝo de esperantistoj en la Stern des Südens. Tiutempe ni ne estis tiom multe. Venis mi, Alex, Marcos, Susett, Alida kaj sia edzo (Michael, ĉu?) kaj ilia filineto Sophie, kaj ankaŭ iu nome Dirk, kiun mi antaŭe ne konis.

Chinesisch-Prüfung
So. Nun noch ein bisschen über diese blöde Chinesischprüfung. Theoretisch meine letzte, vor der Magisterprüfung. Und zwar in "Kultur- und Geistesgeschichte", für die ich ewiglang gelernt habe. Auch Tina hat mir dabei geholfen. Ich finde, man mutet uns zuviel zu. Naja. Hatte die Prüfung dann am 30. Juli um 11:40 und dachte eigentlich erst, wie bekämen ein Thema, werden in irgendeine Besenkammer gesperrt und könnten dann eine kleine Ausarbeitung zusammenschreiben, die wir dann vortragen würden, gefolgt von vielen kleinen Fragen des Prüfers. Dem war leider nicht so: Man kam sofort rein in des Herrn Filipiaks Büro, wurde mit Fragen konfrontoren und musste diese beantworten. Meine Frage war: "Erklären Sie doch mal den Begriff des Qi, Herr Müller...", uff, Neokonfuzianismus, das war das, womit ich mich am wenigsten auskannte, da ich von vorn nach hinten gelernt hatte und das späte am wenigsten konnte. Er fand meine Antwort(en) etwas wischi-waschi. Auf den Neokonfuzianismus an sich konnte ich's auch nicht so wirklich beziehen und auch mit dem religiösen Daoismus tat ich mich dann schwer. Recht gut konnte ich den Unterschied zwischen Neutextschule und Alttextschule erklären, denk ich. Und dann waren die 20 Minuten auch schon rum. Mir schwandt übles, und ich wurde dann auch etwas rund gemacht, aber am Ende war's doch eine 3. Konfuzius sei Dank! Da haben sich doch die Prophezeiungen des Yijings ("I-Ging") und Tinas Tarotkartenlegungen bewahrheitet. Kann ich nur hoffen, dass das Yijing auch bei meiner anderen Frage Recht behält...

So. Das war's erstmal. Schalten Sie auch nächstes Mal wieder ein, wenn es um das Klassentreffen mit meiner Grundschulklasse geht, um die Bücher, die ich in letzter Zeit so gelesen und gekauft habe, um interessante Neuigkeiten aus dem Max-Planck-Institut und um... öhm... ja, vielleicht was das neue Semester so zu bieten hat.

To be continued...

Marc Okrand, the inventor of the Klingon language, is coming to Leipzig! He will present a talk titled "Linguistics and science fiction: An introduction to Klingon" (in English) and will take place this Tuesday at 7 pm at the Dresdner Bank, room E13 (Dittrichring 5-9). I'm definitely going to see this!

Marc Okrand, der Erfinder der klingonischen Sprache, kommt nach Leipzig! Er wird einen Vortrag mit dem Titel "Linguistik und Science-Fiction: Eine Einführung ins Klingonische" (auf Englisch) geben, die nächsten Dienstag um 19 Uhr in der Dresdner Bank, Raum E13 (Dittrichring 5-9) stattfindet. Ich werd mir das auf alle Fälle angucken!

MarIq 'oqraD, tlhIngan Hol 'oghwI', lepchIS! Hogh jaj cha'DIch 19 rep, DIreSDen HuchyejHaDDaq (DItlhIS gho 5-9), E13 pa'Daq qaSbogh "HolQeD QeDlut je: tlhIngan HolvaD lIHghach" (DIvI' Hol) pong ghaHtaHbogh much 'aghqang. pa'Daq jIDachHa'qangbej jIH!

Marc Okrand, la inventinto de la klingona lingvo, venos al Lepsiko! Li prezentos paroladon nome "Lingvistiko kaj scienca fikcio: enkonduko en la klingonan" (angle), kiu okazos sekvontmarde je la 19ª en la Dresdena Banko, ĉambro E13 (Dittrich-ringo 5-9). Mi tutcerte iros atendi ĝin!

Ich fahr jetzt gleich nach Amsterdam auf die StuTS (Studentische Tagung Sprachwissenschaft) und werde erst am Montag früh wieder hier sein. Ich hab extra ein bisschen Niederländisch gelernt. =)

I'll go to Amsterdam for the StuTS (Student's Conference on Linguistics) in a moment and won't be back before early Monday morning. I even learned some Dutch. =)

Ik ga nu even naar Amsterdam op de StuTS (Studentische Verdagering Taalwetenschap) en zal eerst 's maandag vroeg terug zijn. Ik heb extra een beetje Nederlands geleert. =)

Mi tuj iros al Amsterdamo por la StuTS (Studenta Lingvistika Renkontiĝo) kaj ne antaŭ 'l frua lundo revenos. Mi ja eĉ lernetis la nederlandan lingvon. =)

我现在就去阿姆斯特丹上StuTS（语言学学生会），才星期一早晨回来了。我甚至学了一点儿荷兰语。 =)