La 49ª Internacia Seminario en Xanten

Mia kara sinjoro kantoklubo! Kia IS!

Tio estis la plej bona, amuza kaj interesa Internacia Seminario, kiun mi ĉeestis! Eble eĉ pli bonega ol la IJK en Svedio antaŭ 2½ jaroj, mi ne certas. Nun, ke ĝi finis, mi restas sola, sola, soooola... Nun, jes, vere la post-IS-a depresio kaptis min. Mi jam komencis sopiri ĉiujn afablajn homojn de tie. Mi nepre devas altingi la sekva IS, kie ajn ĝi okazos.
Jen mia reporto...

1ª Tago: Mardo, la 27ª de Decembro
Frumatene mi prenis la buson kaj en la Lepsika stacidomo atendis Felix , kiu tuj post la IS planis translokiĝi de Pollando al Francio. Ni kune prenis la trajnon al Halle, kie Christian (aŭ "Kristjan") ŝoforis nin al Xanten en sia aŭto.
Ĉirkaŭ je la 6ª ni alvenis en la junulargastejo en Xanten, kie jam troviĝis timwi kaj kelkaj aliaj homoj. Ankaŭ Gunnar mi trovis, kaj elgrande ankaŭ estis tie. Post ke ni ricevis niajn nomŝildojn ktp. en la akceptejo, ni okupis nian ĉambron, kiun Timwi kaj mi dividis la ĉambron inter ni kune kun Chuck kaj iu al ni ankoraŭ nekonata Armin el Ŝvabio. Baldaŭ mi ankaŭ rerenkontis Esperanto-Anja (kiun jam preskaŭ ĉiu komencis nomiĝi "Esperanto-Anja", pro mi) kun sia amikino Наталья (Natalia) el Russio, Alica, Nadine Käppeli (kiel amuza nomo!) el Svislando, la fratinoj Dagmar kaj Barbara, la lingve talentplena Yvonne (kiu regas ne nur la germanan (inkluzive de la svisgermanan), la anglan, Esperanto, la hispanan kaj la francan, sed ankaŭ parolas evidente la portugalan, la keĉuan kaj la nahuatlan kaj verŝajne ankaŭ sufiĉe bone la katalunan kaj eĉ iomete la ĉinan lingvon; mi estis vere impresita de ŝia lingvspertoj!)... kaj multe da aliaj homoj, kiujn mi estis ekkoninta dum pasintaj Esperanto-renkontiĝoj.
Post la vespermanĝo Felix kaj Aneta bonvenis nin en la "Nirvano" kaj la domestro de la junulargastejo faris amuzan paroladon, kiun bonege tradukis Felix.

2ª Tago: Merkredo, la 28ª de Decembro
La programskemo, kiun ni estis ricevitaj, nur malofte ĝustis. Pro tio ekzistis programtablon en la enirejo de la junulargastejo. Kaj unue dum iu IS oni havis paperajn leterujojn de ĉiu partoprenantoj ĉe iu muro — ege praktika afero! Mi kredas ke mi dormis preskaŭ ĝis la tagmanĝo, sed mi ne certas. Okazis diskutrondo pri ateismo, kiu estis sufiĉe interesa. Kiam mi ne estis ĉe iu prelego, kurso aŭ evento, mi kutime babilis kun la geuloj, ludis Kembriĝan Maŭon (Cambridge Mao) kun la aliaj aŭ kantis iujn ajn frenezajn kantojn, esperante aŭ ne, kun Timwi. Je la vespero okazis koncerto de Kadakar (Rolf el Britio), kiun mi ne ĉeestis, sed la koncerto de Jomo estis bonega, kiel mi ekspektis. Li ludis multe da konataj kantoj kaj eĉ kelkajn ne-esperantajn. Ŝajnis ke li tute ne bezonis paŭzon, tiel longe li ludis gitaron kaj kantis. Vere impresitis min!
Dum la vespermanĝo aŭ jam antaŭe mi interkonis kun ĉarma knabineto kun la nomo Carolin, kiu venis el Ŝvabio kaj tute ne ŝajnis ŝati paroli la altgermanan, hehe. Aĥ jes... ^^
Kun Anja kaj Наталья mi elprovis la diskejon, sed tie ofte ne dancis multe da homoj. Eble ĉar ĝi estis iomete for de la aliaj lokoj en la domo.

3ª Tago: Ĵaŭdo, la 29ª de Decembro
Ĉar mi je la pasinta nokto tiel malfrue enlitiĝis, mi preterdormis ne nur la maten- sed eĉ ankaŭ la tagmanĝon! Miaj amikoj jam miris, kial mi ne aperis dum la tagmanĝtempo. La matenmanĝon dum IS ja ne manĝas multe da partoprenantoj, ĉar oni kutime dancadas, babilas aŭ ludas ludojn ĝis longe post meznokto. Timwi iris al kurso de Gunnar pri kantotekst-tradukado, kaj mi fakte volis ankaŭ ĉeesti, sed Yvonne kaj mi havis ege interesan paroladon pri lingvoj. Mi ne estas la sola kiu ne povas transvivi sen siaj vortaroj kaj gramatikoj! Yvonne kunportis gramatiklibrojn kaj vortarojn por la ĉina, la malagasa, la indonesa, la nahuatla kaj la kmera lingvo, dum mi kunportis ilin en la finna, ĉina, esperanta, kosa, klingona kaj nederlanda. Freneze, ĉu ne? Iu komencis fari afiŝon por kolekti "Feliĉan Novjaron!" en ĉiu lingvo, kaj Yvonne kaj mi povis aldoni kelkajn tradukaĵojn al ĝi. Mi pensas ke ni je la fino de la IS havis 40 tradukaĵojn.
Post la vespermanĝo je la 19ª mi iris al eta kurso de Helen Bärlin pri la japana. Estis interesa, kvankam mi ne lernis multe, ĉar mi jam scias "multete" pri ĝi. Sed ne gravas. Al la vesperprogramo venis la urbestro de Xanten kaj faris grandan paroladon pri la urbo kaj kion li pensis pri nia lingvo — li preskaŭ parolis pli multe ol Felix povis traduki. Poste venis Amir de Esperanto Desperado kaj kantis kelkajn kantojn. Sed kiam Krio de Morto venis, la plejparto de la partoprenantoj forlasis la koncertejon, ĉar ilia muziko ne estis laŭ ĉies gusto. Mi iris al la gufujo por babili kun Anja kaj Наталья, kaj ankaŭ kun multe da aliaj homoj...
Kun la nederlandanoj ekzemple! Mi eltrovis ke ilia lingvo ne ŝajnas esti tro malfacila. Mi plejparte provis "nederlandigi" germanajn vortojn kaj estis kelkfoje korigita far Oscar, Finjo, Rogier kaj Dmitri. Tielmaniere mi lernis sufiĉe rapide. Kun Helen kaj siaj ĉeĥaj amikoj Marek kaj Honza mi ankaŭ parolis en la gufujo...

4ª Tago: Vendredo, la 30ª de Decembro
Iam je la 4ª horo nokte mi decidis ne enlitiĝi, do mi restis veka ĝis la matenmanĝo (7:30 ĝis 8:30). Mi nun ne plu rememoras, kiun mi faris dum la tuta tago, sed la plejparto de la partoprenantoj iris al la Tuttaga Ekskurso al arkeologia parko de Xanten. Sed mi ne faris ĝin, simple pro malinteresiĝo. Anja, Наталья, Timwi kaj kelkajn aliajn ankaŭ restis en la domo. Posttagmeze ni ludis Kembriĝan Maŭon, pri kiu surprisante multe da homoj interesiĝis. Ankaŭ Carolin kaj Anja. Oni kutime ludas tiun ludon en la angla, sed Timwi esperantigis ĝin. Oni devus traduki "FLUXX" esperanten ankaŭ!
Vespere okazis la Multlingva Koncerto. Dolchamar (ne "Dolcxamar" kiel skribita en la programskemo) ludis poste, sed mi ne ĉeestis. Mi preferis babili kun Carolin kaj Sophia... kiam mi estis en la trinkejo, Somhairle (legu: "Sorle") el Irlando invitis min ludi iu ludon, kie oni devas provi dente levi tranĉitan plastbierbotelon de la fondo tuŝante la fondon nur per la piedoj... strange sed vere: mi venkis kaj Somhairle al mi volonte regalis min per trinkaĵo. Mi elektis pomsukon, ĉar mi ne vere ŝatas la alkoholaĵojn tie. Freneza afero, ĉu ne?

5ª Tago: Sabato, la 31ª de Decembro
Sabate mi iris al prelego, kiu nomiĝis "Kultura ŝoko: miaj spertoj en Ĉinio", farita de Niĝeriano kiu loĝis en Chongqing por jam 3 jaroj. Poste komencis la vespermanĝo kaj multe da homoj jam vestiĝis belaj por la silvestra balo. Multe da homoj dancis sur la balo kaj tiam iĝis tempo: SILVESTRO! Rolf kun sia grupo ludis la lastan kanton de 2005, kiu kompreneble estis "The Final Countdown", tiam ĉiuj 150 (aŭ iom) homoj nombris la lastajn 10 (fakte ja 11 pro la ŝaltsekundo) sekundojn de la jaro kaj je 0:00 ĉiu eksaltis kaj ĝojkriis por bonvenigi la novan jaron. En la tuta Nirvano oni nur povis aŭdi ege laŭtan blankan muĝon. Poste, ĉiu ĉirkaŭbrakumis ĉiun kaj oni deziras al la alian bonan novjaron ktp. Kia belega atmosfero!

6ª Tago: Dimanĉo, la 1ª de Januaro
Jen la jaro 2006! Mi ne tradancis la nokton, sed nur en- kaj ellitiĝis malfrue. Mi pensas ke mi ellitiĝis je la 2ª kaj duono, posttagmeze, do la aliaj jam estis partoprenantaj la novjaran promenon. Nur kelkaj restis en la domo. Denove okazis japanan kurson, je tiu tago. Mi kredas ke mi kaj Timwi kaj la aliaj ludis Fluxx kaj Kembriĝan Maŭon kaj Set! la tutan tagon ĝis vespere. Mi ankaŭ parolis kun tiu blinda ino. Mi bedaŭrinde ne memoris ŝian nomon. Post tio estis la novjara koncerto. Kelkaj homoj kantis, kelkaj aliaj ludis instrumentojn, kaj tiel plu. Sed mi ne tiel multe ŝatis ĝin. Sed Finjo el Nederlando kantis esperantigitan odeon "Come, Come, Ye Sons of Art!" de Henry Purcell (ŝi fakte havas ekzakte la ĝustan voĉon por tiu kanto), mi tre ŝatis ĝin! Ŝi tradukis la kanton kune kun Sebastian Hoffmann.

7ª Tago: Lundo, la 2ª de Januaro
La lasta tago de la IS... Sebastian Kirf montris filmon pri siaj spertoj en Bona Espero, Brasilio. Marek el Ĉeĥio faris kurson pri Toki Pona (la fama planlingvo de sonjaaa, kaj por la lasta vespermanĝo oni eĉ havis hamburgerojn por mem prepari. La Internacia Vespero estis tre amuza, kun multe da ŝercoj, mallongaj skeĉoj kaj eĉ iu pupteatro kun ŝafo kaj urso (la maskotoj de la pasinta IJK en Zakopane, Pollando), kaj multe pli. Fakte, Nadine kaj Carolin ambaŭ diris ke ili volus resti vekaj dum la nokto, sed ili tamen enlitiĝis, lasintaj min (preskaŭ) sola. Sed Anja ankoraŭ estis tie, mi kun ŝi babilis longe kaj ni ambaŭ iĝis iomete malgajaj pro la fino de l' IS.
afliktita

8ª Tago: Mardo, la 3ª de Januaro
Mi pakis mian sakon kaj forlasis mian ĉambron. Longe aspektis la tempo ĝis la hejmvojaĝo, sed tamen la IS ne devintus ĉesi! Estis tiel aflikita adiaŭi ĉiujn, precipe Carolin, Nadine kaj Anja. Je la 12ª ĉirkaŭ, Christian kaj mi veturis hejmen. Kiam mi alvenis en Halle, mi ankoraŭ pensis esperante...

Mi vere sopiras tiun ĉi Internacia Seminario... kaj Carolin. Kaj Nadine. Kaj Anja... mi ne povas atendi la sekvontan IS-on. Mi demandas min, kie ĝi okazos...?

P.S.: Jen la fotoj, kiuj partoprenantoj jam alŝutis...
• fotoj de Наталья П.